Samenvatting

  • Tijdens het Eurovisie Songfestival 1975 werd het nu zo bekende systeem van 12 en 10 punten (en daarna 8-7-6-5-4-3-2-1) ingevoerd. Tot aan 1980 was het wel zo dat de punten in volgorde van optreden werden doorgegeven, dus niet opbouwend van 1 naar 12.
  • De term 'twelve points' of 'douze points' stamt dus uit 1975 - tevens het laatste jaar dat Nederland won, met de groep Teach-In en het in het Engels gezongen Ding-a-dong.
  • Griekenland bleef thuis uit protest door de Turkse invasie van Cyprus (1974).
  • Turkije daarentegen debuteerde op het festival.
  • Finland bracht met de groep Pihasoittajat en het lied Old man fiddle een onbekend muziekgenre op het festival: bluegrass.
  • Het Portugese lied (Madrugada van Duarte Mendes) bejubelde de geweldloze militaire staatsgreep die plaatsgevonden had in april 1974, gericht tegen het autoritaire bewind van minister-president Caetano (opvolger en epigoon van 'sterke man' Salazar). Duarte Mendes zat zelf in het leger en zong in zijn lied zinnen als 'Ik zing van de mensen die zichzelf hebben ontdekt, die hun stem laten horen, die feestvieren.'
  • Het nieuwe puntensysteem, en de simultane vertaling in het Frans en het Engels waren wat ingewikkeld voor de presentatrice. Op een gegeven moment riep ze uit: 'Wat is zeven ook weer in het Frans?'
  • Frankrijk wilde in 1974 de zangeres Dani sturen, maar president Pompidou stierf en dus trok het land zijn deelname in. Een jaar later bood men Dani aan om nogmaals te gaan, zonder nationale finale. Ze zei ja, maar wilde dan wel een liedje van de legendarische Serge Gainsbourg zingen. Dat werd Comme un boomerang. Toen de Franse omroepbazen het lied hoorde schrokken ze van de verwijzingen naar geweld en naar seks ('als ik op een dag mezelf doodschiet, dan doe ik dat vanwege jou'). Er werden aanpassingen gevraagd, maar daar wilde Dani niets van weten. Toen mocht ze dus opnieuw niet naar het songfestival en ging de jonge zangeres Nicole Rieu in haar plaats. Jaren later nam Dani het lied op in duet met Étienne Daho, en werd het alsnog een flinke hit.
  • Voor het Verenigd Koninkrijk trad de gerenommeerde groep The Shadows aan. Zij waren de vaste begeleidingsgroep van Cliff Richard en medeverantwoordelijk voor vele wereldhits. Op het festival werden ze, zoals zo vaak gebeurde met het Verenigd Koninkrijk, tweede.
  • De Duitse Joy Fleming eindigde laag (17de), maar haar lied Ein Lied kann eine Brücke sein werd een songfestivalklassieker. Nederlanders kennen het ook in een Hollandse versie: Zing met me mee, van Gerard Joling.