Samenvatting

  • Helaas bestaat er van deze editie van het Eurovisie Songfestival 1964 festival geen videorecording (enkel een audiotape).
  • De Italiaanse, zestienjarige Gigliola Cinquetti werd zo luid toegejuicht na haar optreden dat ze voor een tweede buiging terug op het toneel moest komen. Het was dus ook geen wonder dat zij met overmacht won. In 1974 deed ze nog eens mee, werd toen tweede, en in 1991 presenteerde ze het festival.
  • Portugal maakte zijn debuut op het festival.
  • De puntentelling: elk land had tien juryleden, die naar believen drie punten mochten verdelen. Alle punten van de jury werden opgeteld en vertaald in officiële scores: 5 voor het land dat de jury bovenaan had staan, 3 voor nummer twee en 1 voor nummer drie.
  • Samen met Duitsland, Joegoslavië en Zwitserland eindigde Portugal op de laatste plaats. Andere debuterende landen waarmee dit gebeurde waren Monaco (1959), Malta (1971), Litouwen (1994) en San Marino (2008).
  • De deelname van Portugal zorgde voor een verheviging van de protesten van het aantreden van artiesten uit landen met een dictatoriaal regime: Spanje (Franco) en, inderdaad, Portugal (Salazar). Halverwege de show (na het Zwitserse liedje) sprong een man op het podium die een banner omhoog hield waarop stond: Boycott Franco and Salazar.
  • De Oostenrijker Udo Jürgens begon met zijn Eurovisie-zegetocht. Drie jaar achter elkaar deed hij mee, en steeds ging het een stapje beter: dit jaar werd hij zesde, in 1965 vierde en in 1966 won hij. En dat was nog maar het begin van dat wat een rijke, lang aanhoudende carrière werd.
  • Voor Noorwegen zong Arne Bendiksen. Hij zou een van de eerste 'Misters Eurovision' worden, aangezien hij dit jaar meedeed als zanger, maar daarna de Noorse bijdragen van 1966, 1969, 1970 en 1973 schreef, en in die jaren ook nog talloze voorrondenummers.